Sonunda rahat bir İstanbul Badem Bıyıkspor galibiyeti... Bir diğer yampiri Ankaraspor’un katkısıyla gelen 6 puan Beşiktaş’ın yukarıyla mesafesini hayli azaltırken, fikstür itibarıyla önünü de açtı. Fenerbahçe maçına kadarki süreçte Denizli(D)-Kasımpaşa(D)-Eskişehir-Ankaragücü(D)-Trabzon beşlisinden çıkarılacak 13 puan şampiyonluğun anahtarı olabilir. Kayserispor ve İBB maçlarındaki vasat üstü oyunlar bir standartın yakalandığı hissiyatını verdi demek, yaratıcı oyuncuların performans kaosu nedeniyle pek mümkün olmasa da, takımın bu maçlarda neredeyse pozisyon vermemesi ve maç başına 4-5 net pozisyon bulması, taraftar denen saftirik organizmayı tabii ki umutlandırdı.

Abdullah Avcı ile devam. Takdir edilen/ettiğim bir teknik adam olmasına rağmen, takımının karakteri konusunda ciddi sorunlar var. Gerçi televizyondan izleyenlerin söylediğine göre maç içinde hakeme filan bayağı küfür etmiş. Karakteri sorunlu olan sadece takımı değilmiş yani. Gereksiz agresyonu sanırım çaresizlikten ve kendisine tepki gösteren tribünlerden dolayıydı. Geçen yılki maç sırasında “yere yatsana”lı tezahürat türemişti ki nedeni İBB'li oyuncuların tahammül sınırlarını aşan zaman geçirme yöntemleriydi. Dün gece ise hakemlerin çapsızlığı nedeniyle Türkiye’de pek tutan “sık faullerle rakibi durdurma, yıldırma” taktiğini servis etti. Beşiktaş’ın belalılarından Yunus Yıldırım bu faullerde inisiyatif kullanmayı bırakın, arkadan çekmeler gibi net kartlık pozisyonları bile kartsız geçiştirerek İBB’ye tolerans gösterdi. Ernst’in yokluğunu aratmayan Necip’in hem yere hem de rakibe sağlam basmasıyla Beşiktaş yılmadı -gözlerinden öperim. Toramanlı orta saha sadece bu işe yaradı zaten. Ekrem’in bu sene taraftarı delirttiği sağ bekten sol açığa, Toraman’ın da 4’lünün sağına geçmesiyle oyunda öne çıkan taraf Beşiktaş oldu. Skor 2-0 olduğunda tribünler maçı bitirse de, İBB bir-iki tehlike yarattı, ama o dakikalar soğukkanlı bir şekilde atlatılınca takım maçı rölantide bitirdi.

Necip’e daha fazla değinmek lazım... Önceki maçlarda ayarlayamadığı sertlik dozajını bu kez mükemmel olarak uyguladı. Nispeten zayıf kalan fiziğine rağmen ayakta kalmayı başardı. En önemli özelliği ise Türkiye standartlarının üzerinde bir oyun zekasına sahip olması. Takım hücuma çıkarken Necip’in ne yaptığına odaklanmak kafi. Geleceği parlak. Gelebileceği minimum nokta Fink düzeyidir ki o bile bizim için fazlasıyla tatmin edici olur. Potansiyelini ortaya çıkarması en büyük temennimiz. Fink düzeyi dedik, fakat küçümsenmesin. Omurgayı Ferrari-Sivok-Ernst-Fink diye boşuna saymıyoruz. Şaka maka çatır çatır “box to box” oynuyor. Holosko’nun ofsayta düşme beceriksizliği sürerken, Bobo kolay golleri kaçırıp, harbi santrfor işi zor goller atmaya devam ediyor. Tello’nun formu sezon sonuna kadar bu seviyede giderse, işimiz kolay (fotoğraftaki sevince gel). Aman müdür, mutad çıkıntılığını, ego şovunu, ençokbenbilirimciliğini yapma demeli hocaya da. Bir de, 2-0’dan sonra Nihat rehabilite edilmeliydi. Onu da akıl et artık be müdür.

STALKER