Ay soğuktu… Endüstriye bulaştırılmış aşkların günlerine denk gelmesi yeterince çirkindi.
Herkesin elinde sevgilisine çiçek varken, onun elinde siyah beyaz bayrak vardı…
Herkes lacileri çekip boynuna kravat takmışken, O siyah beyaz atkısına sarılmıştı.
Vurulmaktır Mühendis Oktay olmak… İnce hastalığa tutulmuşcasına çıkarsız sevdalara, gerçek yare vurulmak…
Dövülmektir Mühendis Oktay olmak… Dolu dolu haykırırken sevdanı, ortak kalp atışlarının ürettiği titreşimlerle dövülmek…
Ölmektir Mühendis Oktay olmak… Sevdanın kavurduğu kalpleri hissedip, kardeşliğin ruhuyla hazdan ölmek…
Gömülmektir Mühendis Oktay olmak… Dipsiz kuyulara da düşse sevdan, peşinden atlayıp nereye varacağını bilmeden el ele karanlıklara gömülmek…
Oktay’ımızın ölüm biçimi içimizi tutuşturan çıradır. İnsanın yaşamında öyle anlar vardır ki, unutması mümkün değildir. Birde insanlık suçu vardır ki, insanlık tarihine yürekleri kazıyarak yazılır bu, hiç unutulmaz. Her ölüm erkendir de, annene, babana, sevenlerine yasını tutacaklara şifa olacak bir şey yok ise, böyle ölüme pes demekten başka ne denir ki!
Oktay’ın yakın arkadaşlarıyla görüşüldüğünde hepsinin boğazı düğümlenir. Diğer yandan da ne iyi ettiniz de hatırladınız sözcükleri sıralanır.
Kim bilir annesi, babası, yakınları “neler” ifade ederdi.
Toprakta yatan değil, toprağa basan evladını öpebilmeli bir ana.
Bunu çok görmeyelim.
Bilincimiz işgal altında. Endüstriyel tehdidi yok saymak ta bir suçtur. İnsani olmayan, insan değerlerine hiçbir şey katmayan ve endüstriyelliğin yaşaması için her şeyi meze ve malzeme olarak gören sektör, ortak değerleri olanları bile nasıl da anlaşılmaza sürüklüyor!
Oktay Akdemir bir insandı. Oktay Akdemir insan olduğu için mühendisti. Oktay Akdemir insan olduğu için takım tutma, taraftar olma yetisine sahipti. Bütün bu değerler çerçevesinde o gün orada yok olan bir insandı. Sektör kendine lazım olanı aldı, kullandı ve sıradaki diğer olaylara yöneldi. Ama sektörün unuttuğu bir şey vardı, insani tavır. İnsani yükümlülük. Vicdani hafıza.
İşte bu yüzden Oktay’ımızı unutmayacağız!
Asıl derdimiz budur. Dün kendimiz için lazım olan vicdan yarın da bizim evlatlarımız için insani bir gerekçe olarak kalsın diyedir çabamız. Asıl amacın gs düşmanlığını körüklemek olmadığını zaman ve samimiyetimiz gösterecektir!
İNSAN OLMAKTIR MÜHENDİS OKTAY OLMAK!
İYİ İNSAN OLMAKTIR!
iYİ BEŞİKTAŞLI OLMAKTIR!
SonBarikat
Etiketler: mühendis okay
