Bu epigrafın ardından kitabın ilk şiiri olan “Adaya geçersek eğer” şiiriyle birlikte, hayat, aşk, yara ve ölüm arasında gidip gelen zorlu bir “geçişler” toplamı bizi bekliyor. “Devrim günleri” geri çekilmiş, “sevgilim, bu bizim hayatımız” denilen hayat farklılaşmış, susturulmuş şarkıların sarsıcı sessizliğiyle başbaşa kalınmıştır artık. Büyük bir deprem çöküntüsünün üzerinden, yıkılmış barikatların gecelerinden geçilmektedir. Bir hüzünlü kuşağın kendi Myndos’larının gündüz ve gecelerinden… Hikâye budur. Yola çıkılmış; sabahlardan, başlangıçlardan geçilmiş; alacakaranlıklarda direnmelerin, biz olabilmenin hazlarına varılmış; zifiri karanlıklarda yenilgilerin sorularıyla başbaşa kalınmış; debelenip doğrulunmuş; arkada bırakılmış ve bizim sanılan geniş toprakların, dönüldüğünde derin deprem yarıklarıyla parçalanmış olduğu görülmüştür. Sonrası vardır. Gelip bir geceyarısı bu yarıkların başında durulmuş; yarıklara bakma cesaretine hâlâ sahip olup olunmadığı sorusuyla ürperilmiş; sonra karanlığa, karanlığın içine, karanlığın içindeki kireç badanalı evden Alemdağ kışlasına, uzaklardan, başka kıyılardan günün, gecenin, sokakların, karşı dağların sisine bakılmıştır. Sonraki hayatların, aşkın, yaranın, kavganın, ölümün getirip bıraktığı yerden bakıldığında gidilecek yolun şarkısı ise bellidir:
“Gideceğimiz yeri biliyoruz: / izler var / bizden önce bırakılmış”.

MYNDOS GEÇİŞİ

Emirhan Oğuz,

Kırmızı Yayınları,

Şiir,

200 sayfa.