Beşiktaş’a ait her köşe başını, bu dünyanın en güzel bahçesinin her metrekaresini, bu dünyanın en güzel yolunun her köşe taşını, “satılabilecek” bir değer olarak görmek, adının önünü bırakın, bir kilometre mesafesine bile Beşiktaşlı sıfatının gelmemesi demektir.

Kimse Beşiktaşlıdan “acı ekonomik reçete” formülleri beklemesin. Beşiktaşlı, bu durumu görerek, bu bozuk düzende “sıradan ve diğerleri ile aynı” konuma çekildiğini görerek yeterince acı çekmektedir, bu bile bir bedeldir. Stat ismi örneğinde olduğu gibi “ekonomik olarak faydalı; ama Beşiktaş için zararsız “ açıklamaları bu gerçeği örtmeyi bırakın, daha da göz önüne seriyor.

Kısa bir süre önceye kadar, Beşiktaşlının aklına bile getiremeyeceği uygulamalar artık normalleştirilmeye başladı. Hatta Beşiktaş taraftarı içinden bile “ kulübümüzün içindeki sıkıntıyı atlatmak için, ayak uydurmak için, başarılar için....” açıklamaları duyulabiliyor.

Bu durum bile Beşiktaş’ımızın sıradanlaşması yolunda bir mesafe kat edildiğinin göstergesidir. En kolay ve en sıradan, o popüler “başarı için şart” sloganı, eskiden Beşiktaş’ın semtine yaklaşamazken, bugün evin içinde duyulabiliyor. Oysa Beşiktaşlı için “başarı” tanımı ve ölçüleri hep farklı olmuştur; Beşiktaşlı olmayanların bile Beşiktaş’a duyduğu o özel saygı böyle gelişti. Peki bunu koruyarak ama yine Beşiktaş gibi yaşamanın artık imkansız olduğuna mı inanmamız isteniyor, bu mu bekleniyor? Eğer öyle ise, Godot’yu beklemek bile daha mantıklı olacaktır.

Beşiktaşlılar, yönetimlerini Beşiktaş kimliği ve Beşiktaşlı değerleri ile yaşamaya devam ederek, başarılar yakalansın diye seçer ve seçmiştir diye kabul etmek gerekir. Ekonomik değer alanları ile Beşiktaşlı değerlerinin kesiştiği bir yer olamaz; oradan bırakın satış yapmayı, oraya göz ucu ile bakmak bile kabul edilemez. Beşiktaş taraftarına düşen görev; evet, kulübü için fedakârlık yapmaktır. Ama Beşiktaş taraftarı belki de dünyada en son “fedakârlık” dersi alabilecek taraftardır. Bunu dünya bile artık öğrenirken, kendi içimizde anlatmaya çalışmak acıdır. Burada fedakârlığın Beşiktaş değerleri ve kimliği üzerinden yapılması bekleniyor çünkü. Beşiktaşlıya kalbinin orta yerinden alacağı yaraları görmezden gelmesi söyleniyor.

Sorunları aşacak politikalar ve çözümler Beşiktaş tarihine yakışır olmalıdır. Beşiktaşlı eğer fedakârlık yapacaksa, bu en büyük fedakârlığa hep hazır olmuştur. Ne olduğu belirsiz “başarı bahaneleri” ile bunu unutacak değildir. Az biraz Beşiktaş tarihi okumak bunu anlamaya yeter.

O tarihin sayfalarından Şeref Bey’ler, Fetgeri’ler, Balkan’lar, Hüsnü’ler, Hakkı’lar, en büyük fedakârlık örneklerini miras bıraktılar bize. Kimse “ o dönem değişti” demesin. Evet, dönem ve “oyun” un kuralları değişti, hem de çok değişti; ancak Beşiktaşlı zaten bu değişimin “karşısında” duruşuyla; bu azgın dalgalara, bu amansız fırtınalara “karşı” duruşu ile başarılara koşarak Beşiktaşlı olmanın farkını yaşayan insandır.

Son olarak diyoruz ki, stat isminin bile “satış” konusu yapıldığı şu aşamada, Beşiktaş’a ait isimleri, alanları, yani değerleri “satmak” bu tarihe en büyük ihanettir. Ve Beşiktaşlı bunu unutanı ve unutturmaya çalışanı affetmeyerek, tarihine bir selam çakan insandır. Ya o tarihi yok sayarak, kendine dayatılan “oyun kurallarına” teslim olacak ya da kendisini yani Beşiktaşlı olmanın ayrıcalığını bu “oyun”a dayatacak ve o selamı çakacaktır. Beşiktaşlı için “başarı” budur, hep de öyle olmuş, bu ayrıcalık öyle korunmuştur. Bundan sonra da böyle olması için mücadele verileceğini herkes bilmelidir. Bunun için gücünü tarihinden, gücünü kimliğinden, gücünü ruhundan almış ve alacaktır.